Przejdź do treści
RPG Po Szkole — strona głównaZapisz dziecko

Dlaczego RPG

Czym są gry fabularne?

Gry fabularne to wspólne opowiadanie historii: Mistrz Gry opisuje świat, a dzieci decydują, co robią ich bohaterowie — trochę jak teatr improwizacji, tylko przy stole, z kośćmi i zasadami.

Po angielsku to role-playing games, w skrócie RPG. Najbardziej znana na świecie gra fabularna to „Dungeons & Dragons”.

Kto jest kim przy stole

  • Gracze

    Każde dziecko tworzy swojego bohatera: wymyśla mu imię, charakter i historię, a jego mocne i słabsze strony zapisuje na karcie postaci. Podczas gry mówi, co robi jego bohater — i to wyłącznie gracz o tym decyduje.

  • Mistrz Gry

    Dorosły prowadzący, który przygotowuje świat i punkt wyjścia przygody. Słowami opisuje miejsca i wydarzenia, mówi głosami napotkanych postaci i reaguje na pomysły graczy. Nie ma sztywnego scenariusza — historia powstaje razem z drużyną.

  • Kości i zasady

    Rozstrzygają, czy ryzykowny pomysł się udał. Dzięki nim nie wszystko jest z góry przesądzone, a porażka jest częścią opowieści, a nie oceną gracza.

Jak wygląda sesja

Raz w tygodniu, 2 godziny z przerwą. Ta sama drużyna, ten sam Mistrz Gry i jedna opowieść, która może trwać miesiące, a nawet lata.

  1. Przywitanie i przypomnienie fabuły

    Drużyna siada razem, a Mistrz Gry przypomina, na czym skończyła się ostatnia przygoda.

  2. Cykl — powtarza się przez całe 2 godziny

    1. Scena

      Mistrz Gry opisuje miejsce, postacie i sytuację. Świat powstaje w wyobraźni graczy — bez ekranu i planszy.

    2. Decyzje drużyny

      Dzieci rozmawiają, co robią ich bohaterowie. Każde ma głos i wpływ na to, co wydarzy się dalej.

    3. Rzuty kośćmi

      Gdy wynik nie jest pewny, rozstrzygają kości i zasady. Porażka postaci to część opowieści, nie koniec gry.

    Scena, decyzje i rzuty kośćmi przeplatają się przez całą sesję. Tak powstaje fabuła — a każde dziecko ma na nią wpływ.

  3. Ciąg dalszy za tydzień

    Każde spotkanie dokłada kolejny rozdział do kampanii — wspólnej opowieści, która może trwać miesiące, a nawet lata.

Po co są kości? Przykład z klifem

Mistrz Gry opisuje drużynie stromy klif, za którym czeka cel wyprawy. Jeden z graczy mówi: „Mój bohater próbuje się wspiąć”. Czy mu się uda? O tym decydują trzy rzeczy:

  1. 1TrudnośćJak trudna jest wspinaczka — ocenia Mistrz Gry na podstawie tego, co opisał.
  2. 2Umiejętności postaciJak dobrze bohater się wspina — to zapisano na karcie postaci.
  3. 3SzczęścieRzut kością dodaje element losowy — jak w życiu, nie wszystko da się zaplanować.

Jeśli się nie uda, przygoda się nie kończy — bohater zawisa na krawędzi, drużyna rusza na ratunek, a historia skręca w nową stronę. Tak porażka staje się częścią opowieści.

Czym to się różni od…

  • A gra komputerowa?

    Nie ma ekranu ani zaprogramowanych ruchów. Można spróbować wszystkiego, co przyjdzie do głowy, a świat reaguje na pomysły graczy. Obok siedzą (albo są na wideorozmowie) prawdziwi ludzie.

  • A teatr?

    Nie ma widowni ani tekstu do nauczenia. Gracze nie muszą niczego odgrywać na scenie — wystarczy powiedzieć, co robi postać. Niektóre dzieci z czasem same zaczynają mówić jej głosem.

  • A planszówka?

    Nie ma planszy ani jednej drogi do zwycięstwa. Drużyna nie gra przeciwko sobie, tylko razem mierzy się z przeszkodami, a jedna opowieść ciągnie się przez wiele spotkań.

Najczęstsze mity

„To dla nerdów”
Gry fabularne od dawna są częścią popkultury — pojawiają się w serialach, filmach i grach komputerowych, a grają w nie dzieci i dorośli o bardzo różnych zainteresowaniach. Przy stole przydaje się tylko ciekawość i wyobraźnia.
„To gra o przemocy”
U nas gramy w konwencja baśniowo-przygodowa, standard ok. PG-13: bez wulgaryzmów, drastycznej przemocy, horroru, wątków seksualnych i używek, bez walki gracz przeciw graczowi. Na pierwszej sesji drużyna ustala, czego nie chce w historii, a Zasada Stop pozwala dziecku w każdej chwili zatrzymać wątek, który mu nie odpowiada.
„To tylko dla chłopców”
Gry fabularne są dla każdego dziecka, które lubi historie. Drużynę dobieramy według wieku i dyspozycyjności, nie płci.
„Trzeba znać zasady”
Doświadczenie nie jest potrzebne. Zasady tłumaczy Mistrz Gry w trakcie gry, a na początek wystarczy powiedzieć, co chce zrobić bohater.

15 powodów, dla których warto grać Jak dbamy o bezpieczeństwo

Chcesz spróbować?

Dla rodziców

Zajęcia dla dziecka

Online z całej Polski albo w szkole, do której dziecko już chodzi. Dzieci 8–15 lat, drużyna4–6 osób. Online pierwsze 2 sesje są za darmo.

Dla szkół

Zajęcia w ofercie szkoły

Przychodzimy, prowadzimy zajęcia i dopasowujemy się do zasad szkoły. Na prośbę szkoły prowadzimy lekcję pokazową.

Najlepiej zobaczyć to na własne oczy

Pierwsze 2 sesje online są za darmo. Po nich zdecydujesz, czy dziecko zostaje.